DOLAR
EURO
ALTIN
BIST
Adana Adıyaman Afyon Ağrı Aksaray Amasya Ankara Antalya Ardahan Artvin Aydın Balıkesir Bartın Batman Bayburt Bilecik Bingöl Bitlis Bolu Burdur Bursa Çanakkale Çankırı Çorum Denizli Diyarbakır Düzce Edirne Elazığ Erzincan Erzurum Eskişehir Gaziantep Giresun Gümüşhane Hakkari Hatay Iğdır Isparta İstanbul İzmir K.Maraş Karabük Karaman Kars Kastamonu Kayseri Kırıkkale Kırklareli Kırşehir Kilis Kocaeli Konya Kütahya Malatya Manisa Mardin Mersin Muğla Muş Nevşehir Niğde Ordu Osmaniye Rize Sakarya Samsun Siirt Sinop Sivas Şanlıurfa Şırnak Tekirdağ Tokat Trabzon Tunceli Uşak Van Yalova Yozgat Zonguldak
İstanbul 16°C
Çok Bulutlu

BU BİR İNTİHAR REDDİYESİDİR

28.01.2021
A+
A-

Kız çocuklarını diri diri gömdünüz. Açık bir yara açtınız yüreklerinde, umutlarında, gülüşlerinde…

Kız çocuklarını diri diri yaktınız. Adımlarına bastınız. Doğurdunuz, anne olmadınız. Dayandığı duvardınız, baba olmaktan yoruldunuz.

Geceleri karanlığa döktükleri yağmurlarında ıslanmadınız. Küçücük bedenlerinde kocaman cinayetler işlediniz. Kimsenin duyamayacağı sonsuz bir vaveyla ile yarınını elinden aldınız.

El üstünde tutan peygamberin yolunda olmadınız. Bir eliniz onların başındayken ayağınızı çamura buladınız. Siz yükselişlerinize tırmanırken, kız çocuklarınızı çamura çektiniz. Öldürdünüz.

Hevanızın rüzgârında ciğerlerini katrana döndürdünüz. Dramatik bir filmin en acıklı sahnesi gibi tüylerini üşüttünüz. Kılına zarar gelse yakacağınız dünyanın kölesi oldunuz. Kız çocuklarının bir derdi olduğunu unuttunuz. Korkuyu öğrettiniz, güvenmemeyi… Mıh gibi kazıdınız zihinlerine Leyla’yı, Eylül’ü, Ceylin’i, Imak’ı, kalbinde bir kurşunla bulunan Pelda’yı, diri diri yakılan Gizem’i ve daha sesini duyamadıklarımız.

Velhasıl;

Henüz küçüktü Fâtıma,

“Fatıma benim bir parçamdır!” diye seslendi küçük ellerini koklarken. Hatice irkildi, kız çocuğunu bastı bağrına “Fatıma parçamın parçasıdır” diye tekrarlayarak.
Dünyada O’na en çok benzeyen gözleriyle büyüyor kız çocuğu; çünkü benim kadar, babam için kalbi kırılan olmadı. Kalbim ona yapılanlardan dolayı param parça olmaya çocukken başladı, O beni bırakmadı ben hiç ölmedim diyor Fâtıma.

Üç gün arka arkaya buğday ekmeğiyle karnını doyurmadığı halde diri diri bakıyor hayata kız çocuğu Fatıma, şikâyetçi değil çünkü gözlerinin içine bakarak büyüyor babasının.Açlıktan ölünmüyordu değil mi Fâtıma ? Bir kız çocuğu en çok da unutulunca ölüyor.

Fâtıma büyüyor; Ali’nin savaş meydanlarındaki cihadına en büyük yardımcısı oluyor elinin hamuruyla, evine döndüğünde ise rabbetü’l beyti oluyor evlatlarına. Tüm kız çocukları gibi görevini ifa ediyor. Evvela sevilmeyi öğreniyor. İtelenerek büyüdüğümüz bu çağın ısrarından haberi olmadan örnek oluyor içimizde ki özleme.
Fâtıma umudumuz oluyor. Bizi öldürenlere karşı bir reddiye oluyor.

“Kim Fatıma’yı razı ederse beni razı etmiş, beni razı eden de Allah’ı razı etmiştir. Kim Fatıma’yı gazaplandırırsa, beni gazaplandırmış, beni gazaplandıran da Allah’ı gazaplandırmıştır.” Diyen rehberin bize, size, zulmedenlere karşı seslenişi oluyor.
İhmal edilmiyor, aşağılanmıyor, hor görülmüyor, Dünya kadar işi vardı babanın; Ümmeti kurtaracaktı fakat elini bırakmıyordu Fatıma’nın..

Peki biz neden hala tutmuyoruz o elleri ?

YAZARIN EKLEMİŞ OLDUĞU YAZILAR
YORUMLAR

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu yukarıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.